Lindi - miasto w Tanzanii, nad Oceanem Indyjskim, ośrodek administracyjny regionu Lindi. Około 69 tys. mieszkańców.

Morogoro - jeden z 26 regionów (jednostka podziału administracyjnego) Tanzanii o powierzchni 70 799 km² (3. pod względem wielkości), 1 759 809 mieszkańców (2002). Stolicą jest miasto Morogoro.

Region Morogoro od północy graniczy z regionem Tanga, od wschodu z regionami Pwani i Lindi, od południa z regionem Ruvuma, a od zachodu z regionami Iringa i Dodoma.

Region podzielony jest na 6 dystryktów:

• Mvomero
• Kilosa
• Kilombero
• Ulanga
• Morogoro Miejskie
• Morogoro Wiejskie (Morogoro Rolnicze), ang. Morogoro Rural
• 

Safari w Tanzanii, na skutek opłat administracyjnych, jest droższe niż w Kenii, ale z reguły przyjemniejsze: bardziej odczuwa się smak dzikiej Afryki, obszary chronione są większe i piękniejsze, a ludzie jeszcze bardziej przyjaźni i spontaniczni.

Kierowcy samochodów terenowych i obsługa są często pełni entuzjazmu, nie cechuje ich jeszcze rutynowe (w złym znaczeniu) podejście do pracy, jak ich kenijskich kolegów. Są też, niestety, bardziej beztroscy i zawsze warto osobiście dopilnować, czy paliwo jest w baku i czy auto ma odpowiednie zezwolenia na przewóz turystów (zwykle naklejka na tylnej szybie).

Podczas gdy w Kenii większość safari odbywa się japońskimi mikrobusami, co na ogól zdaje egzamin, w Tanzanii lepiej wynająć prawdziwy samochód terenowy. Bywa, że przedstawiciele agencji proponują tańszy mikrobus z napędem na cztery koła, jednak po dziurawej drodze do Serengeti i Ngorongoro taki samochód jedzie niemiłosiernie wolno, a gdy spadnie deszcz, może utknąć na dobre.

Punktem wypadowym na safari w tej części Tanzanii jest Arusha i, w mniejszym stopniu, Moshi, z którego częściej wyruszają turyści idący na Kilimandżaro. Działają tam dziesiątki agencji organizujących safari, kompleksowo z noclegami i wyżywieniem, bądź oferujących wypożyczenie samochodu terenowego, z kierowcą lub bez.

Najpopularniejsze samochody terenowe, które można wynająć w Arushy lub Moshi, to landrower defender i toyota landcruiser. Mają otwierane dachy, dzięki czemu doskonale fotografuje się dzikie zwierzęta. Warto wypożyczyć samochód z CB. Daje to poczucie bezpieczeństwa. Wiele agencji ma bardzo dobrą reputację, ale wpadki zdarzają się wszystkim. Należy mieć świadomość, że podejrzanie tanie safari może okazać się pasmem kłopotów, a nie o to przecież chodzi podczas jedynej być może w życiu wizyty w tym niezwykłym miejscu. Samochód może być na przykład w opłakanym stanie, jeździć nielegalnie, można też spodziewać się "nieprzewidzianych" wydatków. Również zbytnie wynegocjowanie ceny może fatalnie odbić się na jakości. Ważne, aby nie tłoczyć się w samochodzie: 4 lub 5 osób w landrowerze to maksimum, aby swobodnie obserwować zwierzynę.

Kierowcy są z reguły bardzo uczynni i, by nie stracić ewentualnego napiwku, zrobią dla klientów niemal wszystko, włączając w to rzeczy nielegalne. Nie można zmuszać kierowcy, by dla dobrego zdjęcia podjechał zbyt blisko do słonia lub nosorożca. Nie może on często zjechać z wyznaczonej drogi albo wypuścić kogokolwiek z pojazdu. Dziesiątki kierowców pod presją klientów zachowują się nieodpowiednio, co ma zgubny wpływ na zwierzynę i stwarza zagrożenie. Jeżeli stosunki z kierowcami układają się przyjaźnie, można być pewnym, że od swych kolegów dowiedzą się, w której części parku znajduje się najwięcej zwierzyny i gdzie jest szansa na to, by zobaczyć polowanie. Jeżeli nie, kierowca pojedzie tam, gdzie nie ma nic ciekawego, a wycieczkowicze nie mają żadnej możliwości sprawdzenia tego. Trzeba mieć też świadomość, że nie podróżuje się po zoo, a drapieżniki, nosorożce lub polowania jedynie można zobaczyć, ale nikt nic nie gwarantuje.

Przyjętym zwyczajem jest wręczanie napiwku kierowcom po udanym safari. Oczekują tego i jest to dla nich najczęściej jedyna forma zarobku. Nie mają szansy na stałe pensje, a na ich miejsce czeka tłum chętnych do pracy. Mówienie, że nie ma się pieniędzy jest śmieszne, ponieważ powszechnie wiadomo, że tylko bogaci ludzie biorą udział w safari. Kilka dolarów za dzień od osoby jest kwotą wystarczającą. Oczywiście, obdarowany nigdy nie okaże radości, zawsze przecież mógł dostać więcej. Bywa, że japońscy turyści, niezorientowani w miejscowych realiach, obdarowują ich banknotami studolarowymi.

Kierowcy safari, najczęściej Murzyni lub rzadziej Hindusi, stanowią swoistą elitę wśród miejscowej ludności. Mają rozwinięte poczucie dumy i nie można okazywać im lekceważenia lub podarować byle czego, na przykład długopisu lub zapalniczki - takie przedmioty oni rozdają innym. Dla nich przeznaczone są cenniejsze prezenty, np. latarka, tani zegarek, małe radio. Podczas safari kierowcy obserwują uważnie jego uczestników, a wieczorem obgadują.

Dla niektórych z nich ludzie, którzy płacą tyle pieniędzy, by obserwować zwykle zwierzęta, nie są do końca normalni. Często pękają ze śmiechu, wspominając, jak mzungu (biały) potknął się o kamień albo czegoś wystraszył. Są na ogół dobrze wyszkoleni, punktualni i, w razie konieczności, potrafią naprawić pojazd. Ich wiedza o zwierzętach jest jednak niewielka, a po angielsku mówią znacznie słabiej od kierowców kenijskich. Zaledwie kilku kierowców w Arushy mówi po niemiecku i francusku.

Tanzania zaliczana jest do najuboższych państw świata. Dochód na jednego mieszkańca wynosi tu tylko 120 USD.

Podstawą gospodarki jest rolnictwo, w którym zatrudnionych jest 80% ludności czynnej zawodowo. Grunty orne zajmują tu tylko 6% powierzchni kraju, 40% to pastwiska, a reszta to lasy (47%) i nieużytki.

Do podstawowej uprawy należy sizal. Stanowi to 10% jego produkcji światowej, co daje krajowi czwarte w świecie. Uprawia się tu także tytoń, kawę, pszenicę oraz pyrethrum - roślinę służąca do wyrobu środków owadobójczych.

Są to jednak uprawy plantacyjne. W gospodarstwach chłopskich uprawiane jest sorgo, banany, maniok, bataty, bawełna i orzeszki ziemne. Natomiast na wybrzeżu - dzięki panującym tam warunkom klimatu wilgotnego i gorącego- ryż, kukurydzę i palmę kokosową.

W Tanzanii używanych jest około 100 języków, głównie z rodziny bantu. W szkolnictwie podstawowym używany jest język suahili, natomiast w szkolnictwie wyższym w powszechnym użyciu jest angielski. W kraju znajdują się 4 uniwersytety, w Dar es Salaam (University of Dar es Salaam; państwowy, założony w 1961), Tanzański Uniwersytet Otwarty (Open University of Tanzania; założony w 1992), Międzynarodowy Uniwersytet Techniczny i Medyczny (International Medical and Technological University; założony w 1995) i Uniwersytet im. Huberta Kairuki (Hubert Kairuki Memorial University; założony w 1997)

Tanzania , Zjednoczona Republika Tanzanii (suahili Jamhuri ya Muungano wa Tanzania, ang. United Republic of Tanzania) – państwo we wschodniej Afryce powstałe z połączenia dwóch dawnych kolonii: niemieckiej (po I wojnie światowej brytyjskiej) Tanganiki oraz brytyjskiego Zanzibaru, co symbolizowała nazwa utworzona z początkowych sylab obu krajów. Obecnie te kraje stanowią podmioty Tanzanii jako republiki federacyjnej.